Mijn tweede week in Saint Laurent en Apatou

Lieve iedereen,

Week nummer twee. Ik ben de afgelopen week veel in Saint Laurent geweest. Ik heb inmiddels besloten dat ik in Saint Laurent ga wonen, samen in een huis met Annette, Evi en Emma (andere assistenten Nederlands en Engels). Morgen is de verhuizing en ik heb er zin in! Ik heb de eerste twee weken aardig wat eenzame momenten gehad in Apatou. Elk begin is wennen, maar het is straks toch wel fijn om in dezelfde stad als de andere assistenten te wonen. Mijn werk is in Apatou, dus het is nog wel even puzzelen hoe dat straks gaat met vervoer. Solène (die ook in Apatou werkt) en ik hebben het idee om een auto te kopen. Als dat lukt zou het al helemaal ideaal zijn. Ik ga nu steeds heen en weer met een taxi. Maar taxi’s zijn duur en je weet nooit hoe laat je ergens aankomt, omdat de chauffeur eerst wacht tot de hele taxi vol zit. Lukt dat niet, wordt de auto volgeladen met trossen bananen. En ik de hele autorit maar vrezen voor tropische spinnen die soms tussen bananen zitten..

Als het auto-probleem is opgelost rest er nog één klein detail: We hebben nog geen meubels. En alles is hier duur. En als ik duur zeg, bedoel ik veel duurder dan in Nederland. Dus we zijn nu meubels via leboncoin (de Franse Marktplaats) aan het zoeken, Annette en ik hebben planken langs de kant van de weg verzameld waar we een kastje van willen timmeren en Evi heeft matrassen en een tafel gescoord via een kennis in Saint Laurent. Zo komen we er wel.

Ik begin al aardig te wennen aan het leven in de hitte, hoewel ik nog elk uur mijn kleding uit kan wringen, maar ik betwijfel of dat nog gaat veranderen. De mensen lopen hier veel met een paraplu tegen de zon en ook een siësta is hier niet ongewoon. Daar kan ik me ook wel in vinden natuurlijk.
Enge beesten ben ik nog niet tegen gekomen. Er zijn hier wel heel veel kleine mieren en beestjes die langzamerhand proberen mijn leven over te nemen. Kom ze overal tegen. Laatst kropen er ineens allemaal kleine spinnetjes uit mijn computer. Dat lijkt me in principe niet een heel goed teken.

Uitstapjes. Jaa, die heb ik gehad, en heel leuke! Zaterdag zijn we met de huisbaas van het huis in Saint Laurent naar de Kreek geweest. Eerst liepen we een kwartiertje door het bos. (En met bos bedoel ik het enorm prachtige jungle bos.) Over moesten over boomstammen heen klimmen en toen kwamen we bij de waterval. Super te gek. We hebben de hele middag onder de waterval gezeten.
Ook ben ik naar Suriname geweest. In Suriname is alles goedkoper dan in Guyane, dus veel mensen doen hun boodschappen in Suriname. Vanaf Saint Laurent vertrekken er veel pirogues, een soort lange houten bootjes, naar Albina. Albina is de Surinaamse stad aan de overkant. Een tochtje naar de overkant kost maar 2 euro en kan zonder visum. Wil je verder Suriname in, heb je een visum nodig. In Suriname hebben we roti gegeten en wat gewinkeld. Komende vrijdagavond gaan we met de assistenten ’s nachts met een gids naar het camp de la transportation. Dat is een oude gevangenis die bekend is uit de film Papillon. Zaterdag overnachten we met een groep in een hangmatten op het strand in het noordwesten van Guyane. Kortom: Genoeg te doen hier! :-)

Gister ben ik begonnen met het werk op Collège Ma Aiye. Ik heb tot nu toe 4 lessen bijgewoond, de eerste weken is het vooral observeren en me voorstellen aan de klassen. De leerlingen vinden het nog erg spannend om Nederlands te praten of om mij alleen al aan te kijken. Maar het zijn erg leuke klassen die allemaal graag willen leren. Ik heb een toets nagekeken van een klas waarbij ze de werkwoorden ‘hebben’(avoir) en ‘zijn’(être) moesten vervoegen in het Nederlands. Krijg je antwoorden terug als: Ik avoir, jij avoirt, hij avoiren. Of: Ik vervoegt, hij vervoeg, wij vervoegen. Dat wordt dus nog even leren. Erg grappig om te lezen .
Dit was mijn nieuws wel weer. Oant sjen! (Oja, en ik heb een Surinamer ontmoet die beter Fries kon dan ik. Crazy world.)

Lieeefs! Hanneke